پایان اعتصاب سراسری در کشور

در چنین روزی در سال 1357 ه ش با فرمان امام خمینی ره اعتصابات در کشور پایان یافت . بخشی از پیام امام خمینی ره به این شرح است :
ملت شریف و شجاع ایران !
اکنون که به فضل الهی و به یمن مقاومت ها و پایداری های سرسختانه شما مردم غیور ،  پایگاههای رژیم سلطنت استبدادی و حکومت ضد اسلامی خاندان پهلوی و پایه های استعمارنو و کهنه یکی پس از دیگری در هم ریخته شده اند و دولت موقت انقلاب اسلامی به عنوان اولین قدم در راه تحقق اهداف انقلاب مقدس اسلامی مستقر گردیده است ، لازم می داند که از عموم مردم ایران - از کارگران ، کار مندان ، بازاریان  ، پیشه وران ، دانشگاهیان و فرهنگیان دعوت نماید که از روز شنبه 28 بهمن 57 نوزدهم ربیع الاول 99 اعتصابات خود را پایان داده و فعالیت ها و کارهای خود را آغاز نمایند .
در همین  روز امام خمینی ره در پیامی به ملت ایران از اهالی استان آذرباییجان و خصوصا تبریز خواستند که با تمام قوا برای سرکوبی وابستگان رژیم فاسد که دست به اخلال در نظم عمومی زده اند  ، قیام کنند و همانند تهران به این حرکات مذبوحانه خاتمه دهند .

حمله به سفارت آمریکا
در چنین روزی در سال 1357 ه ش عده ای ناشناس با حمله به سفارت آمریکا در ایران موجبات  وحشت دیپلمات های آمریکایی را فراهم  آوردند . سولیوان در کتاب ماموریت در ایران خود می نویسد : «در بیست و چهارم بهمن سال 1357  ، دو دقیقه پس از مکالمه تلفنی با واشنگتن جهت ایجاد رابطه با حکومت جدید ایران ناگهان باران گلوله از چند طرف به سوی سفارت سرازیر شد . این طور پیدا بود که از ساعت ها پیش عده ای  با مسلسلهای کالیبر پنجاه و کالیبر سی در پشت بامهای ساختمانهانهای بلند اطراف سفارت موضع گرفته و با یک برنامه از پیش تنظیم شده در راس ساعت ده و نیم صبح به سوی سفارت آتش گشوده بودند و بسیاری از شیشه های پنجره های سفارت از دقایق نخست تیر اندازی شکست و قطعات شیشه به دوران اطاق ریخت ... » پس از مدت کوتاهی مردم با دخالت در این امر و جلوگیری از هجوم به سفارت آمریکا غائله را ختم کردند . گفته شده است سیزده تن از تفنگداران سفارتخانه به سوی مردم تیر اندازی کردند . سرهنگ توکلی رییس ستاد انقلاب که شخصا رهبری جلو گیری از حمله به سفارت آمریکا را به عهده داشت گفت : این توطئه است و آمریکا به این بهانه می خواهد در ایران نیرو پیاده کند .

صدور حکم امام خمینی ره مبنی بر ارتداد سلمان رشدی

در چنین روزی در سال 1367 ه ش حکم امام خمینی ره درباره ارتداد سلمان رشدی نویسنده مرتد مصری انتشار یافت . متن حکم به این شرح است :
بسمه تعالى

انا لله و انا الیه راجعون به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان مى‏رسانم مؤلف کتاب آیات شیطانى - که علیه اسلام و پیامبر و قرآن تنظیم و چاپ و منتشر شده است - همچنین ناشرین مطلع از محتواى آن، محکوم به اعدام مى‏باشند. از مسلمانان غیور مى‏خواهم تا در هر نقطه که آنان را یافتند، سریعا آنها را اعدام نمایند تا دیگر کسى جرات نکند به مقدسات مسلمین توهین نماید و هر کس در این راه کشته شود، شهید است انشاءالله. ضمنا اگر کسى دسترسى به مؤلف کتاب دارد ولى خود قدرت اعدام او را ندارد، او را به مردم معرفى نماید تا به جزاى اعمالش برسد. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته روح‏الله الموسوى الخمینى

سلمان رشدی نویسنده هندی الاصل  با نگارش کتابی موهن و سراسر توهین به مقدسات اسلامی با نام« آیات شیطانی»  به طور بارزی به مسلمانان و دین اسلام توهین کرد . وی با این کتاب قصد تقدس زدایی  از دین اسلام را داشت  وخواستار آن بود شخصیت های مقدس دین اسلام  را همانند امور روزمره در جهان  غرب کنونی جلوه  دهد اما امام خمینی ره با درک موقعیت حاضر  در برابر این عمل که ناشی از نگاه صهیونیست  ها به مقوله اسلام بوده است ، قاطعانه  ایستادگی ورزیدند  .  امام خمینى ره مساله کتاب آیات شیطانى را کارى حساب شده براى زدن ریشه دین و دیندارى و در راس آن اسلام و روحانیت می دانستند  و به همین دلیل به مقابله جدی  با آن برخاستند . موید نظر امام خمینی ره ،  دفاع غرب از اندیشه موهن سلمان رشدی به بهانه آزادی قلم است چنانکه وی را به خاطر نگارش این کتاب مورد تشویق و تحسین نیز قرار دادند .  امام خمینى، همچنین، عواقب دشوار این فتوا را در نظر داشتند و مى‏دانستند که غرب، زیر بار آن نخواهد رفت. چنانکه پس از صدور فتواى تاریخى امام خمینى (ره)،  سیاستمداران غربى ، "سلمان رشدى" را در قواره یک نویسنده و دیپلمات آراستند تا طعمه منافع و منابع آینده خود قرار دهند.   به همین دلیل امام خمینی در پیام مهمی با نام منشور روحانیت  در این باره چنین فرمودند : "راستى به چه علت است که در پى اعلام حکم شرعى و اسلامى مورد اتفاق همه علماء در مورد یک مزدور بیگانه اینقدر جهانخواران بر افروخته شدند و سران کفر و بازار مشترک و امثال آنان به تکاپو و تلاش مذبوحانه افتاده‏اند؟ غیر از این نیست که سران استکبار از قدرت برخورد عملى مسلمانان در شناخت و مبارزه با توطئه‏هاى شوم آنان به هراس افتاده‏اند و اسلام امروز مسلمانان را یک مکتب بالنده و متحرک و پر حماسه می دانند و از اینکه فضاى شرارت آنان محدود شده است و مزد بگیران آنان چون گذشته با اطمینان نمى‏توانند علیه مقدسات قلم فرسائى کنند مضطرب شده‏اند ... خیلى جالب و شگفت‏انگیز است که این به ظاهر متمدنین و متفکرین وقتى یک نویسنده مزدور با نیش قلم زهرآگین خود احساسات بیش از یک میلیارد انسان و مسلمان را جریحه دار مى‏کند، عده‏اى در رابطه با آن شهید مى‏شوند، بر ایشان مهم نیست و این فاجعه عین دموکراسى و تمدن است، اما وقتى بحث اجراى حکم و عدالت‏به میان مى‏آید نوحه رافت و انسان دوستى سرمى دهند. ما کینه دنیاى غرب را با جهان اسلام و فقاهت از همین نکته‏ها به دست مى‏آوریم. قضیه آنان قضیه دفاع از یک فرد نیست، قضیه حمایت از جریان ضد اسلامى و ضد ارزشى است که بنگاههاى صهیونیستى و انگلیس و امریکا براه‏انداخته‏اند و با حماقت و عجله خود را روبروى همه جهان اسلام قرار داده‏اند ... اگر غفلت کنیم این اول ماجراست و استعمار از این مارهاى خطرناک و قلم بدستان اجیر شده در آستین فراوان دارد ... ترس من این است که تحلیل گران امروز ده سال دیگر بر کرسى قضاوت بنشینند و بگویند که باید دید فتواى اسلامى و حکم اعدام سلمان رشدى مطابق اصول و قوانین دیپلماسى بوده است‏یا خیر ... (منشور روحانیت، چاپ دوم 1369)

افتتاح دانشگاه ملی ایران

در چنین روزی در سال 1339 ه ش دانشگاه ملی ایران بر فراز تهران افتتاح شد . این دانشگاه که در حال حاضر به نام دانشگاه شهید بهشتی  نامگذاری شده است در سال تاسیس تنها با 174 دانشجو در دو دانشکده مدرسه معماری و نقشه کشی شهری و دانشکده  بانکداری و اقتصاد افتتاح شد . این دانشگاه در سال 1369 ه ش  نخستین دوره دکترای خود را در دانشکده اقتصاد تاسیس نمود . در حال حاضر بیش از هفتاد رشته دانشگاهی در مقطع  فوق لیسانس و بالغ بر سی رشته در دوره دکترای تخصصی در این دانشگاه آموزش می بینند  . دانشکده های ادبیات و زبانهای خارجی ، پزشکی ، علوم، دندانپزشکی ، حقوق ، زمین شناسی و روانشناسی از جمله دانشکده های این دانشگاه هستند . این دانشگاه تا سال1361 ه ش موسوم به دانشگاه ملی اریان بود و در این سال به نام دانشگاه شهید بهشتی تغییر نام داد .

در گذشت فروغ فرخ زاد

در چنین روزی  فروغ فرخ زاد شاعر نوگرای ایرانی در گذشت . فروغ فرخزاد ، در پانزدهم دی ماه سال 1313  در تهران چشم به جهان گشود .پدرش سرهنگ محمد فرخزاد با همان خوی نظامی گری و مادرش  زنی ساده دل و مهربان بود.وی پس از اتمام دوره اول دبیرستان به هنرستان نقاشی رفت و در همین زمان نیز خواندن شعر را با سرعت و میزان بیشتری ادامه داد .« وقتی 13یا14 ساله بودم ، خیلی غزل می ساختم و هیچ وقت چاپ نکردم . همین طور ، غریزی در من می جوشید . خیلی عاصی بودم . همین طور می گفتم ، چون همین طوری دیوان بود که پشت سر دیوان می خواندم و پر می شدم و به هر حال استعدادکی هم داشتم ، ناچار باید یک جوری پس می دادم .» ( حرف هایی با فروغ  صص 27 و 28 ) . وی در سال 1329، با پرویز شاپور،  طنز پرداز و کاریکلماتوریست معاصر ،  ازدواج کرد و  به اهواز رفت و صاحب فرزندی بنام کامیار شد . اما ازدواج آنها دیری نپایید و سرانجام در سال 1334  فروغ و شاپور از یک دیگر جدا شدند . وی درهمین دوره برخی از اشعار خود را منتشر کرد . او در  سال 1331، نخستین  مجموعه شعرش را با نام اسیر منتشر کرد . بیشترین قالبی که   در دفتر اسیر نمود پیدا می کند ، قالب  چهارپاره است . " دیوار"  دومین دفتر شعر  فروغ ،  در سال 1335 انتشاریافت .  شعرهای دفتر " دیوار " ،اشعاری است سطحی با مضامین تکراری .  فروغ در سال 1335 ، عازم رم شد و پس از این سفر  شعرهایی از شاعران اروپایی را به فارسی ترجمه کرد  . وی  در سال 1336 ، عصیان را انتشار داد  و در  شهریور ماه 1337، در کنار شعر به فیلم سازی روی  آورد . وی در این سال  در شرکت "گلستان فیلم " به مدیریت "ابراهیم گلستان " به کار مشغول شد  و در پاییز 1341، با اقامت دوازده روزه در جذامخانه شهر تبریز ، موفق به ساخت فیلم درخشان و ماندگار "خانه سیاه است " گردید . او  در سال 1343 ، چهارمین مجموعه شعر فروغ  با نام  تولدی دیگر منتشرکرد  . این مجوعه  نشانه بارز تکامل و رشد فکری و فرهنگی شاعر است .  زبان فروغ در "تولدی دیگر " ، زبانی بسیار ساده ، صمیمی ، موثر و تا حدی زنانه است . منظومه "ایمان بیاوریم به آغاز فصل سبز " ، که پس از مرگ فروغ منتشر شد مجموعه ای بسیار فرهیخته اما مفاهیم به کار رفته در آن از نوعی یاس و وازدگی حکایت دارند .

پایان نشست ترانت
در چنین روزی در سال  1563 نشست مذهبی " ترانت "در ایتالیا به کار خود پایان داد . .نشست یادشده به منظور ایجاد اتحاد میان کشور های  کاتولیک مذهب برگزار شده بود .

بمباران آلمان
درچنین روزی در  سال 1945 میلادی و در آخرین روزهای  جنگ جهانی دوم  بیش از هزار و هفتصد هواپیمای انگلیسی و آمریکایی  آلمان را به شدت بمباران کردند .  این بمباران سه روز به طول انجامید و  بر اثر آن قریب دویست و پنجاه هزار نفر جان خود را از دست دادند . در همین عملیات بسیاری از شهر های آلمان با خاک یکسان شد .

ورود نیرو در لیبی
در چنین روزی در سال 1941 میلادی   آلمان نیروی نظامی گسترده ای وارد  لیبی  کرد. این امر به منظور حمایت از ایتالیائی ها در مقابل انگلیسی ها بود .

ثبت اختراع تلفن در  چنین روزی در سال  1876 میلادی الکساندر بل گراهم بل اختراع تلفن  را به نام خود ثبت کرد .

کنترل روسیه بر فنلاند
در چنین روزی در سال  1900 میلادی روسیه کنترل خود را بر فنلاند  در پاسخ به یک در خواست بین المللی برای آزادی فنلاند ، افزود .

اشغال سوماترا
در چنین روزی در سال  1942و در میانه جنگ جهانی دوم  نیروهای ژاپنی  جزیره سوماترا در اندونزی را به اشغال خود در آوردند .

حمله به آفریقا
در چنین روزی در سال  1900 میلادی ژنرال رابرتز انگلیسی در آفریقای  جنوبی منطقه ارنمج فری استیتز را با بیش هزار نیروی خود مورد هجوم قرار داد .

الحاق به سازمان ملل
در چنین روزی در سال  1945 میلادی کشور های پرو ، پاراگوئه ، شیلی و اکوادور به سازمان ملل متحد ملحق شدند .

سرقت اثر پیکاسو
در چنین روزی در سال  در سال 2003 میلادی در مادرید اسپانیا یک بشقاب سرامیک اثر پابلو پیکاسو که برای نمایش گذاشته شده بود ،  به سرقت رفت . این بشقاب بیش از دوازده هزار دلار ارزش داشت .

تولد هارک هایمر
در چنین روزی در سال  1895 میلادی ماکس هارک هایمر  فیلسوف و جامعه شناس بر جسته آلمانی به دنیا آمد .« مطالعاتی در تعصب ورزی »عنوان مهمترین اثر اوست .

تولد کوبا یاشی
در چنین روزی در سال  1916 میلادی ماساکی کوبا یاشی فیلمساز بر جسته ژاپنی دید به جهان گشود . «جویوشی »عنوان مهمترین  اثر اوست .

تولد هربرت ای هاپتمن
در چنین روزی در سال  1917 میلادی هربرت ای هاپتمن فیزیکدان بر جسته آمریکایی متولد شد . وی در حوزه کریستال شناسی تخصص داشت و در سال 1985 به سبب تحقیقات گسترده خود توانست جایزه نوبل را از آن خود کند .

در گذشت پتکو تو دورف
در چنین روزی   پتکو تودورف نویسنده بلغاری در سال 1916 میلادی در گذشت .«همجوار» عنوان مهمرتین اثر اوست .

سوزاندن یهودیان
در چنین روزی در سال 1349 میلادی دو هزار یهودی  در استراسبورگ فرانسه سوزانده شدند .

آغاز حکومت کاسترو
در چنین روزی در سال 1959 حکومت " فیدل کاسترو "بر  کوبا آغاز شد .کاسترو با ساقط کردن حکومت باتستا یک حکومت سوسیالیستی را به قدرت رساند .

اشغال شمال شیلی
در چنین روزی در سال 1879 میلادی نیروهای شیلی منطقه« آنوتوفاگاستا» در شمال این کشور را که در تصرف نیروهای استعمار گر اسپانیایی بود ،  به تصرف خود در آوردند .

تصرف دوباره روستو در چنین روزی در سال   1943 میلادی نیروهای اتحاد جماهیر  شوروی سابق منطقه روستو را دوباره به تصرف خود در آوردند .

شورش علیه اشغالگران در چنین روزی در سال 1944 میلادی مردم جاوه اندونزی علیه اشغالگران ژاپنی دست به شورش گسترده ای زدند.

خروشچف علیه استالین
در چنین روزی در سال 1956 میلادی خروشچف علیه استالین در کنفرانس حزب کمونیست سخنانی راند و اندیشه های او را تقبیح کرد .

آزاد سازی اندونزی در چنین روزی در سال 1956 میلادی اندونزی از هلند ی ها پس گرفته شد .

تشکیل اتحاد عربی در چنین روزی در سال 1958 اتحاد عربی عراق و اردن شکل گرفت .

نخست وزیری ایوب خان در چنین روزی در سال 1960 میلادی ژنرال ایوب خان به عنوان نخست وزیر پاکستان انتخاب شد .

آتش بس در سومالی در چنین روزی در سال 1992 میلادی پس از چندین سال جنگ داخلی در سومالی فرمان آتش بس به حال اجرا در آمد .

عزای عمومی در مکزیک
همه ساله چنین روزی به عنوان روز عزای عمومی در مکزیک گرامی داشته می شود . در این روز ونسان گرو در سال 1831 کشته شد . وی یکی از استقلال طلبان و آزادی خواهان این  کشور بود .

شهادت امام رضا ( ع )

حضرت علی ابن موسی الرضا علیه آلاف التحیه و الثنا در  سال 148 ه ق در شهر مدینه دیده به جهان گشودند . البته درباره  ماه و سال ولادت و همچنین تاریخ شهادت آن حضرت اختلاف است و برخی از روات، ولادت آن حضرت را دریکی از سالهای  148 و 151 و 153ق  می دانند اما روایت پیش گفته معتبر تر از سایرین  است . کنیه آن حضرت ابوالحسن و ابوعلی است و القاب ایشان عبارتند از : رضا، صابر، زکی، ولی، فاضل، وفی، صدیق، رضی، سراج الله، نورالهدی، قرة عین المؤمنین، مکیدة الملحد ین، کفوالملک، کافی الخلق، رب السریر، و رئاب التد بیر. اما  مشهورترین لقب آن حضرت «رضا» است . نام پدر شان حضرت امام موسی الکاظم (ع) و نام مادر  گرامیشان ام البنین است . امام (ع) مدت بیست سال ،  امامت شیعیان را برعهده داشتند که این بیست سال مصادف است با دوره پایانی خلافت هارون عباسی.  پس از آن سه سال از دوران خلافت امین ، دو سال  از  جنگ و جدایی میان خراسان و بغداد و سر انجام دوره ای از خلافت مأمون در دوره امامت ایشان قرار دارد . پنج پسر و یک دختر برای ایشان  ذکر کرده اند. هفده سال از بیست سال امامت حضرت رضا(ع)  در مدینه و سه سال آخر آن در خراسان گذشت.
امام رضا(ع) در مدینه، پس از شهادت پدر، امامت بر مردم را بر عهده گرفت، و به رسیدگى امور پرداخت . ایشان به تدریس و تعلیم علوم آل الله به  شاگردان خود ادامه می  داد  و به  تکمیل حوزه علمیه جدش امام صادق(ع) مشغول بود . موقعیت امام رضا(ع) در مدینه، همه علما و شخصیتهاى سیاسى و اجتماعى حجاز را تحت الشعاع خود قرار داد، مردم آن بزرگوار را در همه شؤون مادى و معنوى، مرجع و پناه خود مى دانستند. آن حضرت براى رفع مشکلات اجتماعى، فرهنگى و سیاسى مردم، در همه امور دخالت مى کرد، و در متن جامعه قرار داشت، و در امور و مسائل مختلف اجتماعى هرگز لحظه اى بى تفاوت نزیست، به ویژه در دو بعد فرهنگى و سیاسى، تلاش فراوان داشت.در خصوص ولایتعهدی مامون و پذیرش این امر از سوی  امام (ع) بحث های مختلفی میان مورخین تاریخ اسلام صورت گرفته است .
بر اساس اسناد تاریخی  همواره مأمون با حضرت مکاتبه داشت و از او مى خواست تا به مرو آید. او آن قدر بر این امر اصرار ورزید که به نوعی به اجبار ،  امام (ع) را به سوی سرزمین مرو فراخواند .  امام على بن موسى(ع) که  شیوه خلفا را مى‏شناخت و زندان های طولانى پدر را با همه تلخى ها و رنج هایش به یاد داشت و مى‏دانست که به هر حال، مأمون  از حضور آزادانه امام میان مردم نگران است و از این نگرانى، آسان نخواهد گذشت. لذا امام(ع)  به سوی مرو رفت .  در مسیر حرکت امام(ع) از مدینه به سوی مرو  مردم هر شهر عاشقانه به دیدار او می شتافتند و آن حضرت را چون نگینی دربر می گرفتند .   امام(ع)  در حرکتش از مدینه به خراسان به شهر نیشابور رسید مردم زیادى به استقبال امام(ع) شتافتند و از امام درخواست کردند تا آنها را با حدیثى از پدران خود خشنود سازد. امام(ع) فرمود: پدرم از پدرش و او نیز از پدرش...تا على(ع) و او از رسول خدا(ص) و رسول خدا(ص) نیز از خداوند متعال نقل فرمود که: لا اله الا الله حصنى فمن دخل حصنى امن من عذابی; لا اله الا الله دژ استوار من است، پس هرکس در این حصار وارد شود از عذابم محفوظ است. امام چند قدمى حرکت کردند و سپس برگشت و فرمود: بشرطها و انا من شروطها، به شرطهاى آن و من از جمله شرطهاى آن هستم.در حقیت امام به مردم فهماند که امام برحق است و توحید بدون وجود امام معصوم و گزیده خداوند در جامعه اسلامی تحقق عینی نمی یابد. در این حال از نظر موقعیت زمانی نیز حکومت مامون را به چالش عقیدتی ژرفی در جامعه اسلامی فرا خواند . این حدیث به حدیث سلسله الذهب(زنجیره طلایی) معروف است .
امام پس از مدتی به خراسان وارد شد . در آن مکان  مامون ابتدا به امام (ع) پیشنهاد خلافت کرد اما امام به هیچ وجه آن را نپذیرفت . پس از آن وی از امام (ع) خواست که ولایتعهدی را عهده دار شود.  امام نیز از این امر به شدت احتراز جست . مأمون دست از پیشنهاد خود برنداشت و مذاکرات به مدت دو ماه ادامه یافت. سرانجام پیشنـهاد خـلافت را بـه ولایتعهدى تغییر داد و با گستاخى تمام  امام (ع) را به قتل تهدید کرد . حضرت، که  هیچ راه گریزى براى خود نیافت، مجبور شد مقام ولایتعهدى را بپذیرد  مشروط بر این که به فرموده  خود امام (ع) ،  از موضع حکومتى امر و نهى نکند ، فتوى ندهد ، قضاوت نکند وکسى را بر مسند ننشاند و کسى را از مقام خود عزل نکند و چیزى را که در حکومت است، تغییر ندهد . به هر حال، مقام ولایتعهدى به طور رسمى در ماه رمضان سال 201 هجرى قمرى اعلام شد و مأمون آن را به تمامى آفاق حکومتش ابلاغ نمود  .
امام رضا(ع) دردوران ولایتعهدی شان در جهت کاستن از فشار های وارده بر شیعیان گامهای مهمی برداشتند .
امام رضا( ع) عالم آل محمد بودند  و دانشمند خاندان طه . ابراهیم بن عباس صولى گوید: هرگز ندیدم چیزى از امام رضا(ع) پرسیده شود و او پاسخش را نداند و در زمان و عصر او کسى را داناتر و آگاه تر از او نیافتم. همو مى گوید: هرگز ندیدم ابوالحسن (ع) کسى را با سخن خود ناراحت کند و هرگز سخن کسى را قطع نمى کرد. هیچ گاه - در صورت قدرت و توانایى - حاجت کسى را رد نمى کرد. هرگز پاى خود را در برابر همنشینش نمى گشود و در نزد او بر جایى تکیه نمى داد. هرگز صداى آن حضرت به قهقهه بلند نمى شد، بلکه خنده آن حضرت فقط تبسم بود. حضرت(ع) همواره همراه غلامان بر سر یک سفره مى نشست و مى فرمود: هیچ کس را بر دیگرى برترى نیست مگر به تقوا و اطاعت از خداوند .کمالات  اخلاقی آن حضرت به اندازه ای است که در این مقال اندک نمی گنجد . سرانجام با انجام کلیه تمهیدات مامون نتوانست حضور گهر بار امام (ع) را تحمل کند و در آخر صفر سال 203 ه ق  ایشان را با سم به شهادت رساند .  پیکر مطهر او را در طوس در قبه هارونی سرای حمید بن قحطبه طایی به خاک سپردند . مرقد مطهر  ایشان در مشهد مقدس زیارتگاه عاشقان خاندان طه از سراسر جهان است .

روز بزرگداشت سعدی همه ساله چنین روزی به عنوان روز بزرگداشت سعدی علیه الرحمه در کشور گرامی داشته می شود . مشرف الدین مصلح ابن عبدالله سعدی شیرازی  در چنین روزی در سال 694ه .ق ( 1292 میلادی) در شیراز وفات یافت. سعدی در سال 606 ه ق در  شیراز متولد شد و دانش های نخستین را در زادگاهش آموخت. و برای تکمیل آنها به مدرسه نظامیه بغداد رفت. سعدی به مسافرت علاقه بسیار داشت و نیمی از عمر خود را در سیر و سفر سپری کرد. او پس از یک مسافرت طولانی که حدود چهل سال به طول انجامید به شیراز بازگشت و مشغول تالیف و تصنیف شد. دیوان اشعار (کلیات)، بوستان و گلستان سعدی از مهمترین آثار اویند.

وقتی دل سودایی می‌رفت به بستان‌ها      بی خویشتنم کردی بوی گل و ریحان‌ها 
گه نعره زدی بلبل گه جامه دریدی گل      با یاد تو افتادم از یاد برفت آن‌ها 
ای مهر تو در دل‌ها وی مهر تو بر لب‌ها   وی شور تو در سرها وی سر تو در جان‌ها 
تا عهد تو دربستم عهد همه بشکستم   بعد از تو روا باشد نقض همه پیمان‌ها 
تا خار غم عشقت آویخته در دامن   کوته نظری باشد رفتن به گلستان‌ها 
آن را که چنین دردی از پای دراندازد   باید که فروشوید دست از همه درمان‌ها 
گر در طلب رنجی ما را برسد شاید   چون عشق حرم باشد سهلست بیابان‌ها 
هر تیر که در کیشست گر بر دل ریش آید   ما نیز یکی باشیم از جمله قربان‌ها 
هر کو نظری دارد با یار کمان ابرو   باید که سپر باشد پیش همه پیکان‌ها 
گویند مگو سعدی چندین سخن از عشقش   می‌گویم و بعد از من گویند به دوران‌ها