فتح‌الله توسلی در حاشیه همایش «سرمایه گذاری و تامین مالی از بازار سرمایه» که در مشهد برگزار شد، در گفت‌وگو با خبرنگاران درخصوص ‌ظرفیت‌های اقتصادی خراسان رضوی برای ورود به بازار سرمایه، اظهار کرد: اولین ظرفیت بزرگ این استان، وجود حرم مطهر رضوی در شهر مشهد است که به برکت وجود این ظرفیت، شرکت‌هایی که در حوزه خدمات به بخش اقتصادی ورود پیدا کرده‌اند، ظرفیت بسیار چشمگیری را در این استان ایجاد نموده‌اند.

وی، موقعیت جغرافیایی و سرزمینی خراسان رضوی و دسترسی به کشورهای همسایه مثل افغانستان و ترکمنستان را از دیگر ظرفیت‌های این استان برشمرد و افزود: مساله دیگر در این استان، وجود شرکت‌های کوچک و متوسط است. طبق بررسی‌هایی که انجام دادیم اکثر شرکت‌های اقتصادی در خراسان رضوی خصوصی هستند که این یک حسن بزرگ برای استان به شمار می‌رود.

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی ادامه داد: ممکن است برخی بر این باور باشند که غیبت شرکت‌های بزرگ دولتی و خصولتی برای خراسان رضوی یک نقطه ضعف به شمار می‎رود؛ اما واقعیت برعکس چنین دیدگاهی است، چراکه شرکت‌های خصوصی برای اینکه منافع خود را از دست ندهند، به دنبال فعالیت بیشتر هستند و فعالیت بیشتر آنها باعث توسعه استان می‌شود؛ در حالی که شرکت‌های دولتی معمولا چون از منابع ملی تغذیه می‌کنند، چندان به دنبال توسعه فعالیت‌های اقتصادی نیستند، بنابراین وجود شرکت‌های خصوصی یک ظرفیت فوق‌العاده برای این استان به شمار می‌رود.

وی با اشاره به بازدیدهایی که از واحدهای مختلف تولیدی در استان داشته است، گفت: واحدهای صنعتی و تولیدی با ظرفیتی بزرگ و صنعتی نو در خراسان رضوی در حال فعالیتند که در روزهای گذشته از آنان بازدید داشتیم. همچنین در بازدید از کارخانه نامدار حوزه لوازم خانگی که ابتدای امسال دچار حادثه آتش سوزی شده است، از مسئولان و استاندار درخواست کردیم که به این واحد تولیدی کمک کنند تا هرچه سریع‌تر به چرخه تولید بازگردد، چرا که این کارخانه یک ظرفیت بسیار بزرگ نه فقط برای خراسان رضوی بلکه برای کل کشور است.

نماینده مردم همدان در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: همچنین در بازدیدی که از یکی از واحدهای صنایع غذایی داشتیم، دریافتیم در مدت کوتاهی توانسته جایگاه بسیار خوبی را در بحث تامین نوشیدنی‌ها در کشور به دست بیاورد. البته فراموش نکنیم که مشکل اصلی شرکت‌های صنایع غذایی که بعضا آب‌بر نیز هستند، مساله کمبود آب است که پاشنه آشیل آنها محسوب می‌شود و باید برای حل آن فکری اساسی صورت گیرد؛ چرا که در غیر این صورت ممکن است این شرکت‌ها در آینده نسبت به منابع سنگینی که هزینه کرده‌اند، دچار آسیب جدی شوند.